پراکندگی دینامیکی نور (DLS) روشی برای تعیین اندازه ذرات در یک نمونه‌ی کلوئیدی است. یکی از روش‌های تحلیل اطلاعات DLS در نمونه‌های کلوئیدی حاوی ذراتی با دو اندازه‌ی متفاوت، روش دو نمایی (DE) است. روش فوق تابع خود‌همبستگی میدان الکتریکی را به صورت جمع دو تابع نمایی در نظر می گیرد. در این مقاله نشان داده‌ایم بر خلاف برخی پژوهش‌های انجام شده، برازش تابع خود همبستگی میدان به مجموع دو تابع نمایی همیشه نشان دهنده‌ی وجود ذراتی با دو اندازه متفاوت نیست و تنها تحت شرایطی صحیح می باشد. برای بررسی صحت تحلیل‌های انجام شده از داده‌های تجربی نیز در چیدمان DLS بهره جسته‌ایم.