بافت های بیولوژیک از جمله بافت های انسانی نرم یا سخت (استخوان، کلیه، روده و...) به دلیل ساختاربی نظم، اتلاف کم و ضریب شکست بالایی که دارند، می توانند به عنوان پراکننده ی لیزر تصادفی عمل کنند. با توجه به وابستگی طیف گسیلی لیزرتصادفی به ساختار محیط پراکننده، بافت های بیولوژیکی آغشته به محلول لیزر دای حاوی اطلاعات مهم مرتبط با ساختار بافت های بیولوژیک خواهند بود. سلول‌های بافت سرطان به طور نامنظم و فزاینده‌ای تکثیر می یابند و آرایشی بی نظم و متخلخل تر نسبت به سلول‌های بافت سالم دارد. بنابراین طیف لیزر تصادفی بافت سالم و سرطانی متفاوت خواهد بود. در این مقاله گسیل لیزر تصادفی برآمده از بافت سالم و سرطانی تیروئید آغشته به محلول دای مورد بررسی قرار گرفته است.