حذف اثر پاشندگی بر روی فوتونی که از یک محیط پاشنده عبور می‎کند از جمله پدیده‎هایی است که توسط رهیافت کلاسیکی توصیف نمی‎شود. این اثر در اپتیک کوانتومی می‎تواند به درهم‎تنیدگی، عدم آگاهی از زمان تولید فوتون‎ها و یا نامتمایز بودن آنها ارتباط داده شود. در این مقاله برای اینکه نقش درهم‎تنیدگی بر روی این اثر مشخص شود مدهای فرکانسی-زمانی فوتون تولید شده توسط فرایند تبدیل پایین پارامتری خود به خودی مورد بررسی قرار گرفته است. نشان داده شده است که درهم‎تنیدگی نقشی در این حذف شدگی ندارد بلکه مسئله اصلی نامتمایز بودن فوتون‎هاست که نقش اساسی در این حذف شدگی ایفا می‎کند.