fa موجبر پلاسمونی پیوندی با طول انتشار زیاد تخصصی Special پژوهشي Research یکی از محدودیت های اصلی موجبرهای پلاسمونی، طول انتشار کوتاه آن هاست. با وجود معرفی ساختارهای پیوندی برای رفع این محدودیت هنوز طول انتشار در حدود چند ده میکرومتر است. هدف از این مقاله بررسی و انتخاب مواد مناسب به منظور افزایش بیشتر طول انتشار در موجبرهای پلاسمونی پیوندی است. برای این منظور، تأثیر استفاده از مواد دی الکتریک Si₃N₄ ، Nb₂O₅ و TiO₂ و فلزات Al ، Ag و Au در عملکرد موجبر مورد بررسی قرارگرفته است. نتایج به دست آمده نشان می دهد انتخاب مناسب مواد، تأثیر زیادی در افزایش طول انتشار این موجبرها دارد. طبق نتایج شبیه سازی با استفاده از ساختار Ag-SiO₂-Si₃N₄ طول انتشار در طول موج 1/55 میکرومتر را می توان به بیش از 4 میلیمتر افزایش داد. One of the major restrictions of plasmonic waveguides is their short propagation lengths. Although hybrid structures have been introduced to overcome this problem, the propagation length has not exceeded tens of micrometers. The purpose of this paper is to investigate and select suitable materials in order to increase the propagation lengths of hybrid plasmonic waveguides further. To achieve this goal, the effects of using Si₃N₄, Nb₂O₅, and TiO₂ dielectric materials and Al, Ag, and Au metals on characteristics of waveguides have been investigated. The numerical results show that proper selection of materials has significant effect on increasing the propagation lengths of these waveguides. According to the simulation results, using an Ag-SiO₂-Si₃N₄ structure, the propagation length can be increased to more than 4mm at the wavelength of 1.55 micrometers. پلاسمونهای سطحی, طول انتشار, موجبر پلاسمونی پیوندی hybrid plasmonic waveguide, propagation length, surface plasmon 669 672 http://opsi.ir/browse.php?a_code=A-10-1-657&slc_lang=fa&sid=1 mohsen kafi noghan محسن کافی نوغان mohsenkafi_1986@yahoo.com 10031947532846003358 10031947532846003358 Yes Ferdowsi University of Mashhad دانشگاه فردوسی مشهد mogtaba mirsalehi مجتبی میر صالحی mirsalehi@um.ac.ir 10031947532846003359 10031947532846003359 No Ferdowsi University of Mashhad دانشگاه فردوسی مشهد